rutt 的个人资料a Love Song on the Littl...照片日志列表更多 工具 帮助
8月26日

Once Upon a Time

 
ในช่วงเวลาหนึ่ง...
จุดเล็กๆจุดหนึ่งบนมิติของกาลอวกาศ
อันไร้ที่สิ้นสุด
 
ผมกำลังจะตกเหว...
หลายๆสิ่ง หลายๆอย่างในชีวิต
บีบให้รู้สึกเหมือนกับจะเจอทางตัน

ยิ่งพยายามหลุดให้พ้นจากโลกทุนนิยมเท่าไหร่
ก็ กลับโดนมันบีบจนดิ้นไม่ได้เท่านั้น

แสงไฟที่คอยนำทางเริ่มมืดลง
ทางที่เดินอยู่นั้น นับวันก็ยิ่งแคบลงไป
สองข้างทางเต็มไปด้วยหุบเหว และขวากหนามนานับประการ

หลับตาลง...
เหน็ดเหนื่อย ...
ท้อแท้จนไม่กล้าจะก้าวเดินต่อไป
เส้นทางที่ผมเลือกเดิน...
มันช่างลำบากยิ่งนัก

ถึงแม้ว่าเป้าหมายที่ต้องไปนั้น
มันจะทรงคุณค่ายิ่ง

แต่บางขณะจิต ด้วยความที่ยังเป็น
ปุถุชน ธรรมดา
ก็ มิอาจหลีกเลี่ยงความหวั่นกลัวไปได้


*

แล้วในความมืดมิดนั้น ก็พลันรู้สึกได้ถึงบางอย่าง...

บางสิ่งที่เกือบจะสูญหายไป

บางสิ่งที่ถูกระบบ สังคมกรัดกร่อนจนแทบไม่เหลือชิ้นดี

เหตุผลของการดำรงอยู่ ที่เคยหลงลืมไป


"ความฝัน"

*

ลืมตาขึ้นอีกครั้ง
ภาพที่เลือนลางเริ่มชัดเจนขึ้น
อาจเพราะสายตาได้ปรับตัวต่อความมืดมิดเบื้องหน้าแล้ว...

น่าจะเป็นเช่นนั้น

ผมเพ่งจ้องมองหนทางที่จะเดินต่อ
แต่กลับไม่มีเส้นทางให้ก้าวต่ออีกแล้ว...

เบื้องหน้ามีเพียงขวากหนาม
และเปลวไฟร้อนแรงคอยแผดเผา
ร้อนจนเหงื่อระเหยเป็นไอ ในชั่วพริบตา

ชีวิตคือ ทางเลือก
จะทิ้งตัวตนแล้วย้อนกลับไปสู่เส้นทางปกติที่สังคมเค้าเดินกัน
ทิ้งเป้าหมายและเหตุผลของการดำรงอยู่...เพื่อดำรงชีวิตต่อไป

หรือยึดมั่นในตัวตนที่ไตร่ตรองดีแล้วว่าเราเป็นเช่นนั้น
แล้วก้าวเดินต่อไป...แม้จะต้องสิ้นลมหายใจ

ผมเลือกอย่างหลัง...

ไม่อาจบอกได้ว่าเลือกอย่างไหนถูก ผิด
ไม่อาจตัดสินได้ด้วยตรรกะ เหตุผล

สยายปีกแห่งความฝัน
แล้วโบยบินไปสู่ความมืดมนอนธกาล
ไร้ซึ่งแสงดาวนำทาง...

ศรัทธาในตัวตนจะนำทางเราไปได้ถึงไหน
ไม่มีใครรู้...เราจะไปถึงเป้าหมาย
หรือ...เราจะจบชีวิตลงก่อน


ผมอาจไปไม่ถึงฝัน...

แต่สิ่งหนึ่งที่ยืนยันได้คือ
ตอนนี้ ณ วินาทีนี้


"ผมมีความสุขดี"

 

 

---------------------------
ขออภัยที่เขียน Blog เพื่อปลอบประโลมจิตใจตนเอง.